Ik heb een bijtende stof in mijn oog

Onderwerp
Synoniemen
Bindvliesontsteking, Conjunctivitis, Rood oog

In het kort

  • Bijtende chemische stoffen zijn bijvoorbeeld zeep, haarspray, chloor, zuren en loog (in vaatwasmiddel).
  • Ze veroorzaken een 'etsing' van uw oog.
  • Doe uw hoofd direct in een bak lauw water om de stof uit te spoelen, minstens 10 minuten lang.
  • Blijft de pijn na het spoelen, laat het oog dan controleren door uw huisarts.
  • Behandeling met antibioticum-oogzalf en oogverband verlicht uw klachten.
  • Ga direct naar een arts als u meer pijn krijgt, slecht tegen licht kunt of slechter ziet.

Wat is een etsing van het oog?

Wanneer een 'bijtende' chemische stof (bijvoorbeeld haarspray, zeep, chloor of loog) in uw oog komt, is dat schadelijk voor het bindvlies en het hoornvlies van het oog. Dit heet een etsing van het oog.

Het bindvlies bedekt het oogwit en de binnenzijde van de oogleden.
Het hoornvlies is het voorste, doorzichtige deel van het oog, voor de iris en de pupil.

Wat zijn de verschijnselen bij etsing van het oog?

Etsing kan lichte tot ernstige verschijnselen geven, afhankelijk van de soort chemische stof die in uw ogen komt.

  • Komt er een beetje zeep in uw ogen, dan prikt dat en kan uw oog daarna nog even rood zijn. Door de prikkeling gaan uw ogen tranen.
  • Haarspray geeft wat meer irritatie.
  • Chloorwater is nog erger. Bijtende stoffen kunnen echt schadelijk zijn voor het oog.
  • Door kalk en sterke zuren (zoals zoutzuur) kunnen er gaten in het bindvlies, het hoornvlies en soms zelfs in de ooglens ontstaan.
  • Loog (in vaatwasmiddel) geeft de ergste schade. Na zo’n ernstige etsing vormt zich vaak littekenweefsel dat niet doorzichtig is. De kans bestaat dat u daardoor (blijvend) minder goed kunt zien.

Hoe ontstaat een etsing van het oog?

Vaak gaat er iets mis bij huishoudelijk werk, bijvoorbeeld bij het schoonmaken van de oven of het ontstoppen van de afvoer.

Ook bij werk in de bouw, in garages, in een apotheek of chemische fabriek kan per ongeluk een etsende stof in het oog terecht komen.

Etsing door zeep, haarspray of chloorwater komen het meest voor.

Wat kunt u zelf doen bij een bijtende stof in het oog?

Spoel het oog direct uit met lauw kraanwater (niet te warm, want heet water etst ook). Spoel minstens tien minuten lang. Hoe doet u dit?

  • U kunt het beste uw hoofd in een bak lauw water stoppen. Trek uw oogleden goed uit elkaar en beweeg uw hoofd heen en weer.
  • Een andere manier: houd uw hoofd onder de kraan en kijk in de straal, hoe moeilijk het ook is. 
  • U kunt ook een lege, schone fles vullen met lauw water en die leeggieten in uw oog.
  • Draagt u contactlenzen? Haal deze dan uit uw oog. U mag ze pas weer dragen nadat uw oog volledig hersteld is.

Heeft u na het spoelen nog pijn? Ga dan naar uw huisarts om uw oog te laten controleren.

Behandeling bij een etsing van het oog

Bij een milde etsing van het oog schrijft de huisarts een antibioticum-oogzalf (chlooramfenicol) voor.

Zo nodig krijgt u een oogverband. Een oogverband is niet nodig voor de genezing, maar het geeft uw oog wel wat rust. Het oogverband helpt ook om te voorkomen dat u in het oog wrijft.

Hoe gaat het verder na een etsing van het oog?

Meestal gaat de irritatie of beschadiging van het oog vanzelf over.

Als u een oogverband heeft gedragen, mag dit er vaak al na een dag weer af. De huisarts spreekt af wanneer komt u dan ook voor controle, afhankelijk van de soort chemische stof en de ernst van de beschadiging aan het oog.

Probeer dit soort ongelukken voortaan te voorkomen:

  • Wees extra voorzichtig bij het gebruik van chemische stoffen thuis of op het werk.
  • Draag bijvoorbeeld een beschermende bril.
  • Spoel de handen goed af na het gebruik van chemische stoffen.

Wanneer contact opnemen bij een etsing van het oog?

Ga direct naar uw huisarts als u meer last krijgt van:

  • pijn;
  • lichtschuwheid: niet in het licht kunnen kijken, licht niet verdragen;
  • slechter zien.

Meer informatie over oogontsteking

De informatie over oogontsteking is gebaseerd op de wetenschappelijke richtlijn voor huisartsen, de NHG-Standaard Het rode oog.

Deze tekst is voor het laatst herzien op 23 okt 2014