Ik heb de ziekte van Pfeiffer

Synoniemen
Mononucleosis infectiosa, Pfeiffer, Klierkoorts

In het kort

  • De ziekte van Pfeiffer wordt veroorzaakt door een virus in het speeksel.
  • Verschijnselen zijn keelpijn, koorts, vergrote halsklieren en vermoeidheid.
  • Neem rust als lichamelijke of geestelijke inspanningen te veel of te zwaar zijn.
  • Er bestaan geen medicijnen tegen de ziekte van Pfeiffer. 
  • De ziekte gaat vanzelf over, maar hoelang de ziekte duurt, is niet te voorspellen.

Wat is de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte van Pfeiffer is een infectieziekte. Het wordt veroorzaakt door een virus dat in het speeksel voorkomt.

Omdat het virus misschien door zoenen wordt overgebracht, wordt de ziekte van Pfeiffer ook wel ‘kissing disease’ genoemd. De ziekte komt vooral voor bij jongvolwassenen.

Wat zijn de verschijnselen van de ziekte van Pfeiffer?

  • De ziekte begint vaak met keelpijn, koorts en pijnlijk opgezette klieren voor en achter in de hals.
  • Ook op andere plekken van uw lichaam kunnen de klieren vergroot zijn.
  • De keelpijn duurt vaak langer dan een week. (Bij een gewone keelontsteking is de keelpijn meestal binnen een week over.)
  • Sommige mensen krijgen helemaal geen keelpijn.
  • Op het gehemelte kunnen kleine bloeduitstortinkjes zichtbaar zijn.
  • Bij sommigen is de lever gevoelig en tijdelijk vergroot.
  • Het kan zijn dat u tijdelijk ook een beetje geel ziet.
  • Daarnaast kunt u last hebben van hoofdpijn, misselijkheid, transpireren en hoesten.
  • Vaak is vermoeidheid het meest opvallende verschijnsel. Sommigen hebben er weinig last van, anderen zijn zo vermoeid dat ze extra rust moeten nemen.
  • Er zijn ook mensen die het Pfeiffer-virus bij zich dragen, zonder dat ze er ziek van worden.

Hoe ontstaat de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte van Pfeiffer wordt door een virus (het Epstein-Barr virus) veroorzaakt. Het virus zit in het speeksel en veroorzaakt een keelontsteking. Het is niet precies bekend hoe het virus wordt overgedragen.

De ziekte is besmettelijk. Toch is het maar zelden dat huisgenoten de ziekte krijgen. 

Na besmetting duurt het vier dagen tot zeven weken voordat de eerste ziekteverschijnselen optreden.

Hoe wordt de ziekte van Pfeiffer aangetoond?

Als keelpijn, vergrote halsklieren en moeheid langer duren dan je bij een normale keelontsteking zou verwachten, dan kan het om Pfeiffer gaan. Bloedonderzoek kan dit bevestigen, maar geeft geen duidelijkheid over de ernst en de duur van de ziekte.

Wat kunt u zelf doen bij de ziekte van Pfeiffer?

  • Wanneer u zich ziek voelt en u heeft koorts en pijn, dan mag u in bed blijven. Maar het hoeft niet.
  • Als u zich niet erg ziek voelt mag u uw dagelijkse werkzaamheden gewoon voortzetten.  
  • Als u merkt dat iets echt te veel of te zwaar is, kunt u rust nemen. Dit geldt zowel voor lichamelijke als geestelijke inspanningen.
  • U kunt ook eten waar u zin in heeft.
  • Maatregelen om besmetting te voorkomen hebben geen zin. Apart bestek, kopjes, handdoeken of wc-gebruik zijn dus niet noodzakelijk.

Medicijnen bij de ziekte van Pfeiffer

Er bestaan geen medicijnen tegen de ziekte van Pfeiffer. Omdat de ziekte door een virus wordt veroorzaakt, hebben antibiotica geen zin.

Een keelontsteking kan veel pijn doen. Zorg dan voor goede pijnstilling.

  • Begin met vier keer per 24 uur 500 mg paracetamol
  • Helpt dit te weinig neem dan vier keer per 24 uur 1000 mg paracetamol (gedurende twee tot drie dagen). 
  • Bij ernstige slikpijn kunt u de pijnstiller ook als zetpil nemen. 

Pijnstillers zijn ook als oplostablet of poeder verkrijgbaar (eerst in water oplossen), en als kauw- of smelttablet (smelt in uw mond).

Alleen als paracetamol onvoldoende helpt, kunt u een andere pijnstiller proberen zoals ibuprofen of diclofenac. Ibuprofen en diclofenac kunnen maagklachten geven.

Diclofenac is een ontstekingsremmende pijnstiller. Dit soort pijnstillers wordt ook wel NSAID's genoemd. Het werkt pijnstillend, ontstekingsremmend en koortsverlagend.

Het is te gebruiken bij pijn waarbij ook sprake is van een ontsteking, zoals bij gewrichtspijn, reumatoïde artritis, ziekte van Bechterew en jicht.

Bovendien bij koliekpijn, menstruatieklachten, zoals abnormaal vaginaal bloedverlies, migraine en hoofdpijn. Het wordt soms ook gebruikt bij artrose (versleten gewrichten), spierpijn en klachten door griep of verkoudheid.

Bron: Apotheek.nl

Paracetamol werkt pijnstillend en koortsverlagend.

Het is te gebruiken bij verschillende soorten pijn, hoofdpijn, migraine, koorts, griep, verkoudheid, keelpijn, bijholteontsteking, middenoorontsteking, oorpijn, artrose (versleten gewrichten), spierpijn, gewrichtspijn en menstruatieklachten.

Bron: Apotheek.nl

Hoe gaat het verder bij de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte kan meestal geen kwaad en gaat vanzelf over. Hoelang de ziekte duurt is niet te voorspellen. Meestal blijft het bij een keelontsteking. Bij sommigen kan de moeheid zich weken tot maanden voortslepen.

Als eenmaal is aangetoond dat u Pfeiffer heeft, is verdere controle niet noodzakelijk. Controle van het bloed heeft geen zin. U kunt zich nog steeds ziek voelen terwijl het bloed geen afwijkingen laat zien.

Het komt bijna nooit voor dat iemand na Pfeiffer de ziekte nog een keer krijgt.

Meer informatie over de ziekte van Pfeiffer

De informatie over de ziekte van Pfeiffer is gebaseerd op de wetenschappelijke richtlijn voor huisartsen, de NHG-Standaard Acute keelpijn.

Deze tekst is voor het laatst herzien op 4 dec 2014