Ik krijg onderzoek in het ziekenhuis om te weten of ik borstkanker heb

Op de mammapoli krijg je 1 of meer van deze onderzoeken:

• borstfoto's (röntgenfoto van je borst: mammogram)
• een echo van je borst
• een prik om cellen en vocht uit je borst te halen (punctie)
• een prik om een klein stukje uit je borst te halen (biopsie)
• een MRI

Soms is 1 onderzoek genoeg. Als er meer onderzoeken nodig zijn, krijg je die zoveel mogelijk op 1 dag. Vaak begeleidt een verpleegkundige je.

Hieronder lees je meer over de verschillende onderzoeken.

Een borstfoto (mammogram) is een foto van de binnenkant van je borsten. Die wordt gemaakt met röntgenstralen. Meestal worden er 2 of meer foto's van je borst gemaakt.

Bij röntgenfoto van je borsten lees je hoe het onderzoek gaat.

© RIVM

Bij een echo van je borst wordt je borst met geluidsgolven onderzocht. Dit doet geen pijn.

Zit er een knobbel in je borst? Dan kan de arts met een echo de knobbel bekijken. Dit doet een arts die de echo bekijkt (radioloog).

Zo gaat het onderzoek:

• Je kleedt je van boven uit.
• Je gaat op een onderzoeksbank liggen.
• Je krijgt gel op je borst.
• Dan beweegt de persoon die de echo maakt de echokop over je borst.
• Op een beeldscherm is de binnenkant van je borst te zien.

Soms krijg je ook een echo van je oksel. Zo kan de arts de lymfeklieren in je oksel bekijken.

De echo duurt ongeveer 15 minuten.

Als op de borstfoto of bij de echo een plekje te zien is dat anders is, kun je een punctie krijgen. De arts prikt dan met een dunne, holle naald in je borst bij dat plekje. Zo kan de arts onderzoeken of het kanker is.

Zo gaat het onderzoek:

• Je kleedt je van boven uit.
• Je gaat op een onderzoeksbank liggen. Een verdoving is meestal niet nodig.
• De arts prikt een dunne, holle naald door je huid heen in je borst.
• Met een echo kijkt de arts of de naald op de goede plek zit.
• Met de naald zuigt de arts cellen en vocht uit de borst.
• De cellen en het vocht worden in het laboratorium onderzocht.

Wordt met dit onderzoek kanker gevonden? Dan krijg je vaak later ook een biopsie.

Een biopsie lijkt op een punctie. Maar hierbij wordt er ook een stukje weefsel uit je borst gehaald.

Je kunt een biopsie krijgen bij deze dingen:

• Op de borstfoto's of echo is een plek in je borst te zien die anders is.
• Bij de punctie zijn kankercellen gevonden.

Zo gaat het onderzoek:

• Je kleedt je van boven uit.
• Je gaat op een onderzoeksbank liggen.
• Eerst verdooft de arts je huid.
• Dan maakt de arts een sneetje in je huid.
• De arts prikt een holle naald door het sneetje in je borst.
• Met een echo kijkt de arts of de naald op de goede plek zit.
• De arts haalt 1 of meer stukjes weefsel uit je borst.

De stukjes weefsel worden in het laboratorium onderzocht. De arts weet dan of je borstkanker hebt of niet. En om welke soort kanker het gaat als je borstkanker hebt.

Soms krijg je na een echo of borstfoto's nog een MRI. Dit is een scan om binnenin je lichaam te kunnen kijken.

Je kunt bijvoorbeeld een MRI krijgen bij deze dingen:

• Je hebt borstkanker en bent heel jong.
• De plek met kanker of een voorstadium van kanker is heel groot.
• De kanker is door je huid naar buiten gegroeid.

Een MRI is niet schadelijk. Vertel het de arts wel als je bijvoorbeeld een pacemaker of ander implantaat hebt. Of als je (misschien) zwanger bent. Of als je bang bent in kleine ruimtes.

Meestal krijg je contrastmiddel zodat de arts je bloedvaten beter kan zien. Je krijgt dan een prik in je arm (infuus). Na het onderzoek plas je het contrastmiddel vanzelf weer uit. Sommige mensen zijn overgevoelig voor contrastmiddel. Vertel het de arts als je dit eerder hebt gemerkt.

Zo gaat het onderzoek:

• Je moet alle metalen dingen afdoen. Bijvoorbeeld sieraden, je horloge en je riem.
• Je ligt op je buik op een onderzoekstafel. Je ligt met je borsten in 2 gaten in de tafel.
• De tafel schuift in de scanner, een smalle tunnel. De scanner is open aan de voorkant en aan de achterkant.
• Je moet rustig en stil blijven liggen. Je hoort van tevoren hoe lang het onderzoek duurt. Meestal ongeveer 15 minuten.
• Het apparaat maakt veel lawaai tijdens het maken van de beelden. Je kunt naar muziek luisteren met oordopjes of een koptelefoon.
• De persoon die de MRI maakt (laborant) is in de ruimte naast je. Je kunt via een microfoon met elkaar praten.